SGP pleit voor opheffing Commissie Gelijke Behandeling

In dit SGP-rapport wordt gesteld dat de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) in haar uitspraken gelijke behandeling als een ‘super-grondrecht’ laat zien. Daardoor wordt er geen recht gedaan aan de ‘klassieke vrijheidsrechten’ – de vrijheid van vereniging en de godsdienst- en onderwijsvrijheid. Gedwongen gelijkheid leidt zo tot verdrongen vrijheid, stelt Van Berkum.

Een forse aantijging, waar je dan ook een sluitende bewijs en een met voorbeelden onderbouwt betoog bij verwacht, maar dat valt tegen. De enige uitspraak van de CGB die Van Berkum als ‘bewijs’ aanhaalt, is die over weigerambtenaren. Klaarblijkelijk volstaat dat om de CGB te diskwalificeren en in de beklaagdenbank te zetten.

Dit veronderstelde ‘dominante gelijkheidsdenken’ van de CGB staat volgens de SGP echter niet op zichzelf, maar is een teken van toenemende intolerantie in de samenleving jegens mensen en instellingen, wanneer hun identiteit en opvattingen niet stroken met de ‘heersende moraal’. Bijvoorbeeld als het gaat om scholen die op grond van hun godsdienstige grondslag het praktiseren van homoseksualiteit afwijzen.

‘Wie de ruimte voor iemands identiteit wil beperken, eist in feite aanpassing aan de mening van de meerderheid. In de praktijk is er dan vaak sprake van discriminatie naar godsdienst of levensbeschouwing, omdat het seculiere gedachtegoed wordt bevoordeeld. Met name politici, beleidsadviseurs en juristen moeten hier nadrukkelijker rekening mee houden’, zo vindt het Wetenschappelijk Instituut voor de SGP.

Vandaar dat de SGP pleit voor aanscherping van de AWGB om ‘minderheden beter te beschermen’ tegen dit ‘dominante gelijkheidsdenken’.

De SGP is daarom blij met de nieuwe formulering van de uitzonderingsbepaling voor het bijzonder onderwijs in artikel 5 van de AWGB zoals de Raad van State afgelopen zomer heeft voorgesteld en die het kabinet wil overnemen.

Maar de partij wijst de toevoeging daarop die het kabinet wil af. Scholen krijgen daarin namelijk niet de vrijheid om discriminatoire eisen te stellen op grond van bepaalde ‘persoonskenmerken’. Dat lijkt te veel op de ‘enkele feit’-constructie in de huidige AWGB en die leidt tot ‘onduidelijkheid’, volgens de SGP.

Het wetenschappelijk bureau pleit voor ‘een evenwichtig balans’ tussen het gelijkheidsbeginsel enerzijds en de klassieke vrijheidsrechten anderzijds. Deze ‘balans’ moet nadrukkelijker dan nu in de AWGB worden vastgelegd en die moet ook niet enkel worden toegekend aan bijzondere scholen, maar aan alle instellingen op levensbeschouwelijke grondslag, waaronder ook welzijnsinstellingen.

Het SGP-rapport komt ook met een voorstel voor een nieuwe wetstekst om dit ook in artikel 7 van de AWGB te regelen:

_Een verschil van behandeling op grond van eisen die verband houden met godsdienst of levensovertuiging vormt geen discriminatie wanneer deze eisen gezien de grondslag van de instelling wezenlijk, legitiem en gerechtvaardigd zijn._

De SGP baseert zich in deze wetstekst op de christelijke visie op de mens: gelijkwaardigheid in verscheidenheid.

‘Naast gelijkwaardigheid spreekt de Bijbel ook over verscheidenheid. Deze verscheidenheid komt onder andere tot uitdrukking in het onderscheid tussen man en vrouw, in gezagsverhoudingen, in verschillen in geaardheid, gaven, karakter en kennis’. Wanneer christenen ‘op grond van Gods heilzame geboden onderscheid maken, zonder daarbij de persoon zelf af te wijzen, is het verwijt van discriminatie onterecht’, wordt in het SGP-rapport gesteld.

Het betoog in de nota leidt tot een pleidooi van de SGP voor de afschaffing van de Commissie Gelijke Behandeling. In geval van conflicten is het volgens de SGP beter om de rechter uitspraak te laten doen.