Terug naar overzicht
Ruim een jaar geleden oordeelde het Europese Hof in Straatsburg dat het provinciebestuur in het Franse Jura zich bij het afwijzen van een adoptieaanvraag door hetzelfde paar, dat een lesbische relatie heeft, ten onrechte had laten leiden door overwegingen over seksuele gerichtheid van beide vrouwen.
Deze uitspraak werd destijds in Frankrijk – en daarbuiten – ontvangen als een doorbraak voor de adoptiemogelijkheden voor gelijkgeslachtelijke paren, een onderwerp dat nog altijd sterk omstreden is in het Franse publieke debat. Officieel moet de adoptieaanvraag ook niet door het paar, maar door een van beide gedaan worden.
In het geval van het betrokken lesbische paar in de Jura was dat Emmanuelle B., een intussen 47-jarige lerares, die in 1988 de eerste procedures begon om voor adoptie in aanmerking te komen. Na de uitspraak van het Europese Hof doorliepen zij en haar partner Laurence R., een 44-jarige schoolpsychologe, opnieuw alle testen en procedures. Daarbij werd het paar, dat achttien jaar samenwoont, door psychologen en sociale instellingen positief beoordeeld om hun sociale leven, openheid en educatieve vermogens.
Maar nu blijkt dat de jurisprudentie én de positieve adviezen voor hen opnieuw niet voldoende waren om voor adoptie in aanmerking te komen.
De rechtse provinciepresident
Jean Raquin
(72) oordeelde eind januari dat de aanvraag onvoldoende de rechten van het kind beschermd, dat de schoolpsychologe een ‘vreemd element’ vormt in de ‘moeder/kind-relatie’ en dat de vrouwen ‘niet helemaal hetzelfde’ opvattingen hebben over de gewenste leeftijd van het adoptiekind.
‘Deze beslissing is gebaseerd op twijfelachtige motieven, willekeurig en discriminerend’, zegt Caroline Mécary, de advocate van het lesbische paar. ‘Het oordeel van president Raquin is een flagrant voorbeeld van homofobie en niet gebaseerd op de rapporten van de psychologen en sociale instellingen’.
‘Dit paar is precies hetzelfde behandeld als elk ander paar’, stelt een woordvoerder van Raquin echter. ‘Er staat geen enkel woord in het oordeel dat aanleiding geeft om te veronderstellen dat de afwijzing gemotiveerd is door homofobe overwegingen’.
Zie verder: