De schrijver met Mexicaanse roots werd in een eerste ronde al verkozen, wat zeer uitzonderlijk is. De Académie Française bewaakt de Franse taal en beslist over taalhervormingen. Leden worden ‘immortels’ (=onsterfelijken) genoemd.
Doménique Fernandez
genoot een klassieke opleiding en is gespecialiseerd in het Italiaans en Italiaanse thema’s. Hij schreef een vijftigtal boeken, waarvan een meerderheid over homoseksualiteit gaan.
In zijn roman L’Etoile Rose uit 1978 vertelt een oudere homo zijn jongere vriend zijn levensverhaal dat exemplarisch is voor vele Fransen in de provincie. Het boek staat in het collectieve Franse geheugen gegrift omdat het boek de vraag oproept waarom hij underground moest leven, beschaamd moest zijn en zijn geaardheid niet openbaar kan beleven.
Met zijn roman De Roem van de Paria uit 1987 deed het thema aids zijn intrede in de Franse literatuur. Andere romans van Fernandez zijn De School van het Zuiden en _Porporino_.