Terug naar overzicht
Onlangs was het weer raak. Het Reformatorisch Dagblad schreef over de jongste dikke pil van prof. Wim Ouweneel, die in een passage Loonstra’s boek over het Schriftgezag uit 1994 hekelde. ‘Felle kritiek op boek dr. Loonstra’, kopte de krant, die zich in dit geval weinig gelegen liet liggen aan de actualiteit.
Het artikel was voor Loonstra, Christelijk gereformeerd predikant in Emmeloord, dé aanleiding op internet een website te beginnen met meditaties, publicaties van zijn hand én een eigen weblog.
‘Het werd voor mij steeds onbevredigender, dat iedereen maar alles over dr. Loonstra meent te kunnen roepen, zonder dat ikzelf, de persoon in kwestie, een platform heb om op gepaste wijze te kunnen reageren’, schrijft hij in zijn eerste bijdrage. ‘Nu is het dan zover. De weblog is in de lucht’. Met dank aan zijn zoon Wiggert, voegt hij daaraan toe, die kennelijk de kunst van het website bouwen beheerst.
In het gewraakte krantenartikel zegt Ouweneel dat zijn collega-theoloog de Bijbel in diskrediet brengt, omdat hij de historiciteit van bepaalde passages uit het Oude Testament op losse schroeven zet.
Loonstra vindt dat de veelschrijver uit Huis ter Heide grote woorden gebruikt. ‘Zo’n opmerking geeft geen pas. Daarmee wordt mijn integriteit in twijfel getrokken. Dit is de doodsteek voor iedere inhoudelijke discussie’.
Maar meer dan zijn collega neemt hij de krant iets kwalijk. Er wordt volgens hem ingezoomd op één naam waaraan toch al zoveel negatieve associaties kleven. Die persoon – hijzelf dus – wordt weggeschreven. ‘Vooroordelen hebben hier de weg gewezen. Vooroordelen worden bevestigd. Er wordt op de man gespeeld, in plaats van op de bal. Ik krijg daar genoeg van. Want het is niet de eerste keer’.
Het Nederlands Dagblad wijst er in een reactie fijntjes op dat Loonstra in het verleden meerdere keren de kans gehad heeft zijn standpunt zelf in de media te verdedigen, maar daar steeds van heeft afgezien. Daarbij wordt vooral gewezen op de rel rond zijn boek ‘Hij heeft een vriend’, waarin Loonstra pleit voor het aanvaarden van homorelaties in liefde en trouw. Uiteindelijk zag Loontra zich min of meer gedwongen uit eigener beweging dit boek uit de handel te nemen. Inmiddels bezint men zich in de Christelijk Gereformeerde Kerk op een nieuwe instructie over het omgaan met homorelaties.
‘Ik doe dat liever op mijn eigen manier. Als een situatie gespannen is, wil ik niet afhankelijk zijn van de individuele interpretatie die een verslaggever geeft aan mijn woorden. Dat gaat nog wel eens mis, terwijl alles wat je zegt op een goudschaaltje wordt gewogen. Ik wil een grotere afstand nemen, rustig over een onderwerp kunnen nadenken en mijn eigen formuleringen geven. Met een weblog heb je een platform om je eigen verhaal te doen’, antwoord Loonstra daarop.
Vraag is of Loonstra nu weer over zijn standpunt over homoseksualiteit gaat schrijven.
‘Ik heb binnen mijn kerk afgesproken dat ik mij inhoudelijk niet zal uitlaten over dit onderwerp, in ieder geval tot de synode er een uitspraak over heeft gedaan. Dat is op zijn vroegst over drie jaar. Daar houd ik mij aan’, zegt Loonstra.
Loonstra wil zijn weblog niet gebruiken als podium om uitdagende dingen te zeggen. ‘Als ik ergens een vooroordeel over lees, wil ik recht doen aan de persoon of de zaak. Het gaat mij om de inhoud’.
Eén van de eerste weblogs gaat echter wel al meteen over homorelaties. Loonstra gaat daar niet inhoudelijk op in, in die zin dat hij zelf een standpunt inneemt, maar verwijst naar een interview in het Nederlands Dagblad met prof. George Harinck, bijzonder hoogleraar aan de Theologische Universiteit in Kampen. Die geeft aan niet negatief te staan tegenover homoseksualiteit. Aan discussies over een Bijbels verbod wil Harinck echter niet meedoen.
Loonstra noemt die uitlatingen onbevredigend, temeer daar Harinck graag in de gereformeerde traditie wil staan. ‘Maar het belangrijkste kenmerk van die gereformeerde traditie is toch, dat we aan de Bijbel het hoogste gezag over ons leven toekennen, als het levende Woord van God. Als je daarvan uit wilt gaan, kun je niet zeggen: aan een discussie over een Bijbels verbod doe ik niet mee. Wat ík vind en waar ík iets wel of niet mee heb, doet helemaal niet ter zake. De beslissende vraag is: welke weg wijst God?’
Loonstra verzoekt de hoogleraar zijn standpunt over homofilie wel Bijbels te verantwoorden. Als gereformeerd betekent: aan de Bijbel het hoogste gezag toekennen, zou daar binnen zijn Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) ruimte voor moeten zijn, vindt hij.
Alhoewel – Loonstra constateert ook: ‘In de Christelijke Gereformeerde Kerken bleken de bereidheid en het vermogen om die ruimte te bieden op problemen te stuiten’.
Zie verder www.bertloonstra.nl.
Zie voor meer informatie: