Het plan in de ochtend, met vlaggen en borden de straat op gaan, wijzigt in de middag. De mensen zijn nerveus en maken zich zorgen. Ik begrijp het wel. Het als is buitenlander makkelijk praten, morgen staan ze er weer alleen voor.
Als ik na de lunch terug kom is de electra uitgevallen. De gedachte dat het een pesterij van de politie is ontstaat snel. Later blijken het werkzaamheden te zijn verderop in de straat. Het tekent wel de sfeer.
De beveiling die is ingehuurd komt regelmatig naar buiten. Gisteren was dit hard nodig toen bijbelactivisten hun opwachting bij het kantoor maakte.
Besloten wordt te voet naar de demonstratieplaats te gaan. In groepjes van twee maximaal drie. Iedereen neemt een andere route. Een alternatief is er ook niet meer. De busmaatschappij die ons zou vervoeren heeft afgehaakt.
In de straten rond het gemeentehuis herkennen we groepjes activisten. Maar ook de onguur uitziende jongeren. En natuurlijk de politie. Op straat en in busjes, sommigen in burger. Het is de geheime dienst zo wordt ons verteld.
Om exact kwart over vijf komen we samen. Het zijn vooral de buitenlanders. De Moldovanen blijven op veilige afstand. Bang als ze zijn voor herkenning op televisie. Outing in Moldavië betekent sociale uitsluiting, het risico je baan te verliezen en je vrienden en familie. En media is er veel. Uit Moldavië maar ook internationaal. Dat is goed. Het gaat ons om zichtbaarheid.
Namens het Europees Parlement wordt het woord gevoerd. De rest heeft zich als protest het zwijgen opgelegd met regenboogpleisters op de mond.
De politie houdt zich in eerste instantie afzijdig. Maar langzaam komen meer en meer agenten om ons heen staan. Als ze vinden dat het lang genoeg heeft geduurd, drijven ze ons langzaam aan weg. Gedwee vertrekken we. Het groepje jongeren dat ons eerder al was opgevallen begint te schelden en gooit eieren, Sommigen zijn raak.
De busjes die ons weg moeten voeren, blijken niet op hun plek te staan. De sfeer wordt grimmig. We willen weg. Het doel is bereikt en we willen tegenstanders die zich steeds nadrukkelijker manifesteren geen kans geven.
Als we eenmaal in de busjes zitten is er de ontlading. Blijdschap dat de demonstratie heeft plaatsgevonden, maar ook het besef hoe groot de angst is bij de Moldovanen. De angst om zichzelf te laten zien. Toch kunnen we tevreden zijn. Bij het kantoor is de vertegenwoordiger van GenderDoc-M die eerder op het politiebureau was ontboden ook weer aanwezig. We zijn opgelucht.
Vanavond is er dan het feest. Skinheads hebben laten weten het feest te willen verstoren. We zullen zien hoe het loopt. Voorlopig is de stand van vandaag 2-0 voor ons.
Hieronder de eerdere delen van dit Moldava Pride-verslag:
COC in Moldavië – 2: Eerste Confrontatie
COC in Moldavië – 1: De Hamvraag
Zie voor meer informatie:
Moldavië – COC steunt opnieuw verboden Gay Pride