Terug naar overzicht
Vandaag moet het gebeuren. Geven we de politici gelijk door tegen een uitspraak van het hoge gerechtshof in de homo’s en lesbo’s in Moldavie te verbieden elkaar te treffen of dagen we de regering uit?
De sfeer op het kantoor waar we verzamelen is gespannen. Een enkeling geeft aan bang te zijn. De waarnemers in de stad laten weten dat het rustig is.
Gisteren heeft de politie nog gebeld dat ook de kranslegging die voor de ochtend gepland is, is verboden. Alexei Marcicov, de leider van GenderDoc-M, wordt uitgenodigd op het bureau. Daarheen gaan lijkt een slecht idee.
Tijdens de briefing blijkt de politie bij het monument te zijn waar de kranslegging zal plaats vinden. We besluiten toch te gaan. Een laatste peptalk en we zijn op weg.
De commissaris van politie houdt Marcicov en zijn collega’s tegen als deze de krans wil leggen. Onze waarnemers filmen, de nationale TV filmt en de politie filmt. Agenten worden op afstand gehouden, maar zijn wel voelbaar aanwezig. Stoer uitziende burgers, die vast niet alleen maar burger zijn, lopen om ons heen.
Besloten wordt de boel niet op de spits de drijven en de bloemen worden niet bij het monument, maar aan de voeten van de politie-commissaris gelegd…
Interviews volgen. Ik laat weten dat in Nederland de politie met ons meeloopt in een Gay Pride en hier tegen ons. Er is nog een lange weg te gaan, zolang de regering niet wil zien dat gay-rights mensenrechten zijn. Ik laat weten met onze eigen regering hierover te zullen spreken met het verzoek de Moldaavse ambassadeur over de verboden demonstratie te onderhouden. Het overbrengen van het besef dat Europa meekijkt is van belang voor onze veiligheid.
We besluiten terug te gaan naar kantoor. Uit angst dat het busje met de Gay Pride-organisatoren naar het politiebureau zal worden gedirigeerd, wordt besloten alternatief vervoer te kiezen. Een goede keuze, want onderweg naar kantoor horen we dat de chauffeur van het busje gearresteerd is.
Tijdens de debriefing wordt de strategie van de middag bepaald. Het zal spannend worden. De advocaat laat weten dat bij een demonstratie iedereen zal worden gearresteerd. Maar niets doen is geen optie meer.
De politie nodigt Marcicov opnieuw uit voor een gesprek. We besluiten iemand anders te sturen. Het risico is te groot. Binnen een uur zal de politie langs komen om documenten in beslag te nemen. We zullen het kantoor snel moeten verlaten.
De procedure voor als we gearresteerd worden wordt zorgvuldig doorgesproken. De buitenlanders zoals ik zullen waarschijnlijk weer snel op vrije voeten zijn, maar over de lokale activisten maak ik me zorgen. Maar zonder risico geen vooruitgang. Ik heb bewondering voor de moed die wordt getoond.
Vanavond is er ook nog disco. Berichten sijpelen door dat skinheads aanwezig zullen zijn. Met wat er vandaag gebeurt, hoeven we niet veel steun van de politie te verwachten. De vraag is zelfs of we in staat zullen zijn het feest überhaupt bij te wonen.
Ik heb mijn speech voor vanavond in mijn hoofd zitten. Hij verandert met het uur. Maar of ik hem ooit zal uitspreken? ik hoop het. De activisten hier verdienen onze steun. Wat er ook gebeurt vanmiddag, we zullen zij aan zij met ze staan.
Hieronder het eerste deel van het Moldava Pride-verslag:
COC in Moldavië – 1: De Hamvraag
Zie voor meer informatie:
Moldavië – COC steunt opnieuw verboden Gay Pride