Terug naar overzicht
In Nederland laten voor- en vooral tegenstanders over de Gay Pride zich horen. Doe maar normaal. Dat is beter. De Gay Pride helpt de homo-emancipatie niet. Het zijn argumenten die over tafel gaan. Een luxe die ze zich hier in Moldavië niet kunnen veroorloven.
Al drie jaar op een rij wil de Moldaafse homobeweging zich op straat vertonen. Zichtbaarheid is belangrijk als statement ‘We bestaan’.
Maar even zo vaak is de Gay Pride verboden. Een kranslegging bij een monument is wat vorig jaar overbleef. De fanatieke tegendemonstranten lieten van zich horen. Bij het verkeerde monument. Maar de homostem? Die werd niet gehoord.
Ook dit jaar wil de homobeweging de straat op. Ook dit jaar is het verboden. Als alternatief is een ludieke actie bedacht. Veeg met bezems de homofobie van de straat. Een sympathieke gedachte.
Ik ben vandaag met een medewerker van het COC in Moldavië aangekomen. Preken langs de zijlijn is te makkelijk. Het gaat om actieve steun. En dus zijn we hier om steun te geven. Om de overheid te laten weten dat Europa meekijkt. En hopelijk de beweging een steun in de rug te geven met hun moeilijke strijd.
De dag verliep aangenaam. Kennis gemaakt met de lokale activisten die vechten voor wat voor ons in Nederland zo gewoon lijkt. De samenwerking tussen GenderDoc-M en het COC, zo kan ik waarnemen, is succesvol. Stappen in de goede richting worden gezet, al is een lange weg nog te gaan.
De Gay Pride is immers nog steeds verboden. Een ludieke actie komt er voor in de plaats. Tijdens het eten voelt de gekozen strategie niet goed. Had de Hoge Raad immers niet bepaald dat het verbod van vorig jaar onwettig was?
Hebben de lokale activisten dus niet gewoon het juridisch gelijk aan hun zijde? Zijn het niet de politici die denken de wet naar hun eigen hand te zetten? Dat is waar het hier om gaat. Het gaat niet alleen meer om homorechten, het gaat over hoe je wilt dat een samenleving functioneert.
De gedachten leiden tot debat, naarstig overleg en telefoonrondes. De kogel gaat door de kerk. Morgen zal er gedemonstreerd worden. Als het hoge woord eruit is, wordt het even stil aan tafel.
We weten allen wat dit betekent. De kans op geweld zonder politiebescherming of arrestaties zijn ineens reëel geworden. De aanwezige internationale activisten informeren hun ambassades en consulaten. Zo ook wij. Telefoonnummers worden uitgewisseld.
Morgen wordt een spannende dag. Vrijheid en gelijke rechten komen niet makkelijk. Veranderingen in de maatschappij vraagt soms wat van de mensen die het aangaat. Morgen is het vroeg dag, ik ga slapen. Maar weet nu niet wat de dag van morgen zal brengen. Doen we er goed aan? De twijfel knaagt, maar voor weifelachtigheid is geen plaats. We zijn hier om de lokale activisten te steunen. En dat is precies wat we morgen zullen doen.
Zie voor meer informatie:
Moldavië – COC steunt opnieuw verboden Gay Pride