De lesbische schrijfster Anna Blaman leefde van 1905 tot 1960 en werd vooral bekend vanwege haar romans, verhalen, essays en gedichten, waarin met een beeldend taalgebruik de diepe betekenissen van al het menselijke worden onderzocht. Het standbeeld is direct geïnspireerd op haar werk en vormt ook letterlijk een beeld dat zij in haar schrijven heeft aangegeven.
‘Behalve dat hij keek luisterde hij alsof heel het huis als een zeeschelp op z’n oor gedrukt stond…. En hij voelde heimelijk naar z’n sleutels en zag het huis als de arena der vriendschap’, zo schreef Anna Blaman.
Het beeld is ruimtelijk als haar schrijfstijl en geeft uitdrukking aan haar belangrijke thema’s: uitersten, eenzaamheid, vrijheidsdrang, verbonden en gebroken, leven en dood, huis en hart.
Het is een standbeeld van bijna drie meter hoog, uitgevoerd in gewapend beton met marmer, graniet en gebroken glas; vergezeld van citaten uit Anna Blaman’s werk moet het kunstwerk een communicatiepunt en een herkenningspunt voor de wijk vormen.
De kunstenaar Wendela Gevers Deynoot heeft een lange staat van dienst met monumentale beelden in de openbare ruimte die verwijzen naar betekenissen van plaats en tijd en leven, gekenmerkt door eenvoud en abstractie, herkenbaarheid en humor. Behalve in Amsterdam staan haar beelden door het hele land zoals in Leiden het Schapenmonument en de Engelenpoort in Veenendaal.
Anton Berden nam het initiatief voor dit kunstproject, dat mogelijk werd gemaakt binnen het wijkproject Bewonersinitiatieven Venserpolder. Als projectleider en stimulator zet hij zich in voor de realisatie van deze hommage aan Anna Blaman.