Terug naar overzicht
Donderdagavond laat sprak de synode van de PKN, de afgelopen dagen bijeen in Lunteren, over het principiële bezwaar van de heer A.W. de Ronde uit Woudenberg, tegen het kerkordeartikel waarin de zegening van homorelaties is geregeld. Regel binnen de PKN is dat plaatselijke gemeenten zelf kunnen beslissen of zij dat doen of niet.
Kroonjuwelen
Even waren daarmee in de nacht van donderdag op vrijdag de oude tegenstellingen weer terug in de Protestantse synode. Met name de lutherse delegatie, bestaande uit zes leden, toonde zich eensgezind in het voorstel om het gesprek over homoseksualiteit niet opnieuw te gaan voeren. In de wandelgangen spraken meer behoudende synodeleden over ‘de kroonjuwelen van de lutheranen’, en ‘de stokpaardjes die weer uit de kast worden gehaald’.
Heilloze weg
De Ronde’s bezwaar werd op formele gronden afgewezen. Daarover ontstond geen enkele discussie. Een flinke groep liberale synodeleden struikelde echter wel over enkele andere aanbevelingen, gedaan door de commissie die het bezwaar had behandeld. Zo keerden ze zich tegen de opmerking dat de synode ‘nooit een eenduidig Bijbels gefundeerde keuze’ over homoseksualiteit heeft gemaakt ‘omdat de verschillende Bijbelvisies te veel uiteenliepen en de opvattingen over homoseksuele relaties moeilijk onder één noemer te brengen waren’. Ook de aanbeveling van de commissie om het gesprek over homoseksualiteit blijvend te voeren in de kerk, kon niet op instemming rekenen van de liberale vleugel van de synode.
Het lutherse synodelid ouderling S. Hiebsch diende daarom een tegenvoorstel in, waarin zij deze oproep achterwege liet. Volgens haar is er destijds, toen het homobeleid werd aangenomen, zeer uitgebreid over dit thema gesproken. ‘Er is nu geen enkel argument te bedenken dat destijds niet is geuit. Nogmaals de discussie oprakelen lijkt ons een heilloze en zinloze weg’.
Kankergezwel
Tijdens de discussie die daarop ontstond, bleek de synode diep verdeeld te zijn over het homostandpunt. Zo was diaken A. van Ommen uit Winterswijk het niet eens met Hiebsch. ‘Zolang we over dit onderwerp geen duidelijkheid hebben, blijft dit als een kankergezwel doorsudderen. Dit thema is in kerken wereldwijd een probleem. Wij kúnnen er daarom niet over zwijgen’.
Prof.dr. G.G. de Kruijff, adviseur van de synode, sloot daarbij aan. ‘Hoe je het ook wendt of keert, met ons beleid wijken wij af van de hele traditie van de kerk, van de traditie der eeuwen’. Daarom riep ook hij de synode op het gesprek over homorelaties te blijven voeren, evenwel zonder het gewraakte kerkordeartikel opnieuw ter discussie te stellen. ‘We moeten naar wegen blijven zoeken om het gesprek en het denken over seksualiteit te bevorderen, juist ook in het catechese- en vormingswerk’.
Synodescriba dr. B. Plaisier keerde zich in scherpe bewoordingen tegen het voorstel om het in de toekomst maar niet meer te hebben over homoseksualiteit ‘Wij zijn er van overtuigd dat we deze kant niet moeten opgaan. Als je dit aanvaardt, geef je een signaal af dat verkeerd opgevat kan en zal worden in de samenleving. De vraag is namelijk: zijn wij bereid het gesprek nog aan te gaan? Juist omdat we zo verdeeld zijn, moeten we dat gesprek voeren. Daarom is dit tegenvoorstel niet goed voor de kerk’.
Pluraliteit
Indiener van het voorstel, S. Hiebsch, liet zich hierdoor niet overtuigen. ‘Wij moeten ons oefenen in de pluraliteit van de kerk’, zei zij. ‘Misschien vraagt het meer moed om de pijn van het verschil nu maar eens te laten staan, dan om er elke keer opnieuw over te blijven praten’.
Uiteindelijk bleek een kleine meerderheid van de synode het toch eens te zijn met de wens van het synodebestuur en de bezwarencommissie om het gesprek over homoseksualiteit gaande te houden. De stemming was echter spannend. Van de nog aanwezige leden – de stemming vond plaats om half een ’s nachts – stemden 52 voor het staken van het gesprek, 69 tegen. Waarmee de poging van de liberalen om het gesprek over homoseksualiteit te staken dus gestrand is.
Zie voor meer informatie: